مه

وبلاگ شخصی اسحاق رهنما

مه

وبلاگ شخصی اسحاق رهنما

پذیرفتن یک " جهان مه آلود" ،
تواضع " ندانستن"،
هیجان " واهمه داشتن"،
انگیزه " شکافتن و دریافتن"،
و از همه مهمتر،
آرامش "لبخند زدن" به رگهای برآمده گردن فال گیران کنار جاده را
"کم کم" هدیه می کند.


آخرین مطالب

کشکول

چهارشنبه, ۳۰ مرداد ۱۳۹۲، ۱۱:۱۱ ب.ظ

* این  پست  چند هفته قبل نوشته شد،  ولی فرصتی برای بازنگری و اضافه کردن چند نکته پیدا نمی شد.

کشکول عنوان مناسبی است، برای پستی که موضوع واحدی ندارد. پست کشکولی یا  از هر دری سخنی. چیزی در مایه های فرهنگ سخنرانی در کشور ما.

( اتفاقا مدت کمی است که متوجه شده ام در بسیاری از کشور ها و دانشگاه های دنیا، فرهنگ رایج بر این است که سخنرانی از قبل نوشته شده باشد و کاملا سنجیده و  تامل شده ایراد شود. نه تنها سخنرانی های عمومی، بلکه حتی در کلاسهای درس، مراسم های مذهبی،  سیاسی و ... موضوع جدیدی بود برای من، نه تنها فکر کردن قبل از حرف زدن، بلکه چیدن کلمات به شکل کاملا سنجیده، خلاصه و هدفمند، جل الخالق!)

- دیروز به تپه ای بالای شهر جهت هوا خوری و رکاب زنی رفته بودم که حدود بیست، سی خرگوش، به شکل یهویی مشاهده شد. بعد از ساعات زیادی  که از دیدن این صحنه می گذرد، هنوز هم احساس شعف خاصی در معده دارم.  حیوانات زیادی در گوشه کنار زندگی روزمره در آلمان به چشم می خورند که  اغلب هم ترسی از انسان ندارند. از سگ که بگذریم - که تعداد آنها از بچه ها بیشتر است - کبوتر و مرغابی تا سنجاب و خرگوش و روباه . سنجاب هایی که از درخت های متعدد کوچه ها ورجه وورجه کنان این طرف آن طرف می دوند یادآور کارتون هایی است که بچگی از تلویزیون می دیدیم. 

- صحبت از حیوانات شد،  امروز مستندی در مورد تولید و مصرف گوشت در دنیا دیدم. از مسئله رنج حیوانات گذشته، به قدری افزایش تولید و مصرف گوشت به محیط زیست، سلامت انسان و کشورهای فقیر تر صدمه می زند که به فکر افتادم همین هفته ای یک بار مرغ حلال ترکی را هم از وعده های غذایی حذف کنم. اوایل از این جنبش های تحریم گوشت شنیده بودم ولی جاهلانه با لبخندی از کنار آن رد می شدم. گوشت خوری اروپاییان و چینیان بلایی بر سر آفریقا و آمریکایی جنوبی آورده که آگاهی از از گوشه ای آن، هوس گوشت را تا مدتها از سر می برد. حداقل تا وعده دیگری از کباب مشت زعفرانی. انتخاب های زیادی برای غذای بدون گوشت وجود دارد که البته در فرهنگ غذایی ما ایرانیها جایی ندارند.

- صحبت از گوشت بود، یاد سوریه و مصر و لبنان و بحرین افتادم. جنبش های مردمی زیادی در کشورهای غربی برای دفاع از حقوق حیوانات وجود دارد. مثلا در  آلمان سگ های بی صاحب و خیابان گرد اسپانیا را به این جا آورده و از رنج نجات می دهند و گاهی سرپرست برای آنها پیدا می کنند. وجدان اخلاقی این گروه های مدافع حقوق حیوانات خیلی تامل بر انگیز و جالب است. ولی همیشه از دیدن این گروه ها نا خودآگاه یاد وضعیت خاورمیانه می افتم. خاورمیانه به نقطه بی بازگشتی رسیده که به جنگی غیر قابل اجتناب نزدیک می شود. این وسط چه ارزشی جان انسان عرب و غیر عرب دارد؟  تاریخ پر است از جانهای بی ارزش. دیروز در مستندی دیدم که حدود 40 میلیون نفر بدست لشکر  چنگیز خان مغول کشته شدند. من البته سعی می کنم که دیگر به غیر از کباب زعفرانی گاه گاهی، گوشت نخورم.  این باعث می شود که وجدان اخلاقی ام کمی آرام شود. وجدانی که می توان به راحتی با تغییر اولویت ها آنرا فریفت.

-صحبت از تغییر اولویت ها بود، مدتی است به این فکر می کنم که وجدان اخلاقی انسان را نمی توان نادیده گرفت، ولی می توان به راحتی آنرا فریب داد.  تغییر اولویت ها بهترین روش برای فریب دادن و آرام کردن این چشمه همیشه غل غل کن درون انسان است. در بلاد غرب هم مثل کشور ما، روشهای مختلفی برای تغییر اولویت های اخلاقی دارند. وجدان اخلاقی غربی، گاه به ظریف ترین حقوق حیوانات یا مردم جوامع خودشان دقت می کند، ولی وقتی به خاورمیانه می رسد، انگار بازی عوض می شود. نیویورک تایمز نوشته بود، به نفع همه است که بازی درسوریه به سر انجام نرسد  و جنگ داخلی ادامه پیدا کند. جمله ای که بعدا بارها و بارها از رسانه های دیگر به شکل های مختلف تکرار می شد. گاهی که به اخبار رسانه های آلمانی و انگلیسی زبان نگاه می کنم، می بینم که حقیقتا بعضی اوقات حقایق را مخصوصا در مورد خاورمیانه، یک بعدی نشان می دهند؛ ولی به شدت ماهرانه؛ به همین خاطر افراد کمی وقتی برای فهمیدن ابعاد دیگر موضوع صرف می کنند. با این حال در موضوع جنگ سوریه، حتی در بین رسانه های معروف هم گاهی تحلیل های واقع بینانه ای مشاهده می شد، از جمله برنامه  های طنز معروف جان استوارت و بیل ماهر.

- صحبت از طنز بود، زندگی گاهی خیلی مسخره به نظر می رسد. همین بی عدالتی های به شدت مسخره، باعث زنده شدن این امید می شود که کاش خبری ورای این طنز عالم باشد. این بود پیام فیلم زندگی یک پای.

۹۲/۰۵/۳۰ موافقین ۱ مخالفین ۰
اسحاق رهنما